அழுக்காற்று வெள்ளம்

பெருக்கெடுத்தோடும்

அழுக்குமிக்கவிவ்வுலகில்

அடுத்தவன் 

வாழப் பொறுக்காத

மனமதில்

கெடுத்தவனைத் 

தாழப் புதைக்க 

வழிதேடும் மனிதர்கள்

முகமதில் 

புன்னகையுமிழ்ந்து

புறமுதுகில் குத்தி 

தோளதில் 

கரமிட்டணைத்து!

காலிடறி விடும்

போலித்தனமான

முகமூடிக்குள்

மனிதங்களிங்கே

மலினமாகிக்கிடக்கே!

சுயநலமொன்றே

இலக்கிப்போயிங்கு

கிடைக்கும்

பயனனைத்தும்

தனக்கே தனக்கு மட்டும்

தானென்ற

நிலையில்

மனிதர்களிங்கே

ஐந்தறிவு

விலங்குகளாக

அவையோ

மனிதம்

விஞ்சிய

உயிர்களாய்

பரிணாமம்

கொள்கின்றன!

பிறக்காதவர்களே!

இங்கே பிறக்கா 

வரம் கேளுங்கள்!

இறந்தவர்களே!

விடுதலையென்று

மகிழ்ந்து

இளைப்பாறுங்கள்!

இன்னும் இருப்பவர்கள்

நாம் தான் பாவிகள்

நரன்களாளும்

நரகமதில்

இன்னும் 

மனிதம் பேணிவாழ

முடியாமல்

போராடுகின்றோம்!

-தமிழினியன் பிரபாகரன்-

 ஏறுங்கள்!

ஏறுவதில் தப்பில்லை!

ஏற்றிவிடவும் கொஞ்சம் நேரமொதுக்கி ஏறுங்கள்!

தூக்கி விடவும் கொஞ்சம்

கைகொடுத்து உதவுங்கள்.

ஏறிப்பெற்ற கடதாசி உங்களிடம் மட்டுமிருப்பதிலில்லை பெருமை!

நீங்கள் ஏற்றிவிட்டவர்கள் எத்தனை பேரிடமுள்ளது என்பதில் இருக்கிறது பெருமை!

ஏறவந்தவர்களின் நேரம் களவெடுத்து

ஏறிப்போனபின் நீங்கள்!

கீழே ஏறமுடியாமல் ஏங்கி நிற்பவர்களின்

ஏக்கமுங்களை

சாபமாகித் தொடும் கவனம்.!

அதன்பின் ஏறியதிலும்

ஏறிப்பெற்திலும்

பயனின்றிப் போகும்!

அதனால் நீங்களும் ஏறிக்கொண்டு

கைகொடுத்து ஏற்றிக்கொண்டும்

 

வாங்குங்கள் பட்டத்தை.

ஆத்மதிருப்தியாயது

ஆகாயமேறிப் பறக்கும்

சுகமே தனி!

-தமிழினியன் பிரபாகரன்-

 முகமலர்ந்த சிரிப்பதனுள் 

அகம் முறைத்த 

சினம் புதைத்து 

புஜமணைத்து

புறமுதுகில் 

குத்துகின்ற

நிஜமில்லா

மனிதக்

குழுவில்,

புழுவாக நான்

நெளிகின்றேன்

வழியின்றிச் சிரிப்பணிந்து

வலிதாங்கி

வலிதாக்கி

மனமதனை.

 மரணம் யாருக்கும் 

பொதுவானது!

வரும் தருணம்

எதுவென்று

தெரியாதது!

மறு கணம் கூட

இங்கு உறுதி

இல்லாதது!

வயதென்று 

வரம்பென்று

பார்க்காதது!

அரசன் 

ஆண்டியெனத்

பிரிக்காதது!

ஓடி ஒழிந்தாலும்

விடாதது!

பின்னெதற்கிந்த

ஆணவ ஆட்டம்!?

ஆசைகள் பின்னோட்டம்!?

இருப்பதைப் பகிர்ந்து

சக உயிரினை மதித்து

சகஜமாய் வாழ எது இங்கே தடுக்கிறது?

சிரஞ்சீவிகள் இருந்தால்

சொல்லுங்களேன்!

இது புதுசு!நீ புதுசு!

எல்லோரும் போலவே நீயிருந்தால் 

எல்லோரில் யாராய் நீயிருப்பாய்?

வித்தியாசப்படு! 

ஒத்திவைத்தவுன் எத்தனத்தில் 

சொத்தியாகுமுன்னிலக்கு! 

இன்றே செய்! 

முயலாமல் முடியாது 

முன்சென்று நீ வெல்ல! 

முயற்சி செய்!

தோல்விக்குத் துவண்டால் நீ 

கேள்வியின்றித் தொடரும் தோல்வி! 

எழுந்துநில் !

கட்டம் கட்டி முட்டி நின்றால் 

ஒட்டு முறிந்து விலகுமுறவு!

விட்டுக்கொடு! 

மறக்காத் துரோகம் உனையென்றும் 

உள்ளிருந்துருக்கும்! 

மறந்துவிடு! 

மன்னித்தல் உன்னை 

மனிதரில் மாண்புறுத்தும் !

மன்னித்து விடு!

செல்லும் செல்வத்தோடு 

செல்லாதிருக்கவுன் புகழ் !

தானம் செய்!

-தமிழினியன் பிரபாகரன்-

அம்மு என்கிற அம்மா!

மனைவி என்பவள்!

மாற்றுத் தாய் அவள்
மனைவி என்பவள்!
ஏற்றி எமை நெஞ்சில்
போற்றி வைப்பவள்!

வம்சம் வாங்கி
வடித்துக் கொடுப்பவள்!
அம்சமாயதை
செதுக்கித் தருபவள்!
மூத்த குழந்தையாய்
தத்தை எடுத்தெனை
கத்தை கத்தயாய்
முத்தம் பொழிபவள் !
உணர்வை உள்ளுக்குள்
இறங்கிப் பார்த்தவள்
உணர்ந்து தேவையை
சிறந்து செய்பவள்!
ஓய்ந்து அவளை
பார்க்க ஆசை தான்!
சாய்த்து மடியில்
தூங்க ஆசை தான் !
சாய்ந்து அவள்
தூங்கும் அழகிலும்
ஓயும் வீட்டின்
அமைதி கொல்லுமே!
தாய்க்கு மட்டுமா நம்
தீராக் கடன்!?
வாய்த்த மனைவிக்கும் நாம்
ஆறாக் கடன் !
-தமிழினியன் பிரபாகரன்-